Chłopcyzawsze później zaczynają mówić, jeżeli dziecko nie mówi do 5 roku życia, wówczas trzeba się martwić,ale 2,5 latek ma jeszcze do tego prawo. Nie martw się! Udostępnij ten post W związku z tym zmniejsza się częstość oddawania moczu. Dziecko w wieku przedszkolnym oddaje mocz 5-8 razy na dobę, a w wieku szkolnym zwykle 4-6 razy. Częstość oddawania moczu zależy nie tylko od pojemności pęcherza, ale również od jego unerwienia oraz od czynników emocjonalnych. W miarę wypełniania się pęcherza moczowego Niektóre pary musztrowały swoje dzieci jak żołnierzy (nawet 2-5 letnie dziecko). Zamykano dziecko w piwnicy i podawano jedzenie pod drzwiami, jeden z członków grupy bił go deską z gwoździami” (Rebekah – „Armia Boga”.) Boską wojnę ze światem prowadził też David Koresh , który przysposabiał do obsługiwania broni nawet Stefana Batorego, najlepszy narciarz wśród Buków, bohater "kopernikowskiej afery"., "Treny" Jan Kochanowski - Urszula - ukochana córka, ojciec poświęcił jej 19 utworów, zmarła przedwcześnie jako 2,5 letnie dziecko, posiadała wiele cech, które w jej wieku były niebywałe, nie pozwoliła matce się frasować, wszędzie było jej . Ostatnie zmiany: 23 lutego 2020 Drugi rok życia to niezwykle interesujący, intensywny moment w rozwoju. To wiek skrajnych emocji i zdobywania nowych umiejętności. Pamiętaj, że każde dziecko rozwija się inaczej, więc wiadomości tu zawarte mają charakter wyłącznie informacyjny. Rozwój społeczny i emocjonalny Bardzo silne jest przywiązany do opiekunów Okazuje uczucia, lubi się przytulać, pocieszyć Wstydzi się nieznajomych Wykonuje proste polecenia, Lubi zabawy tematyczne i naśladuje dorosłych, Nadal bawi się obok dzieci (ok. 2,5 r. czasem włącza się do wspólnych zabaw z dziećmi) Zaczyna postrzegać swoją odrębność, Chce niezależności Dominują komunikaty – nie oraz moje Potrafi być mało elastyczny i uparty Pojawiają się skrajne reakcje i emocje poza kontrolą Jest zazdrosny o uwagę, pragnie być w jej centrum Ma kłopot z dzieleniem się, potrafi pożyczyć zabawkę dziecku, ale natychmiast żąda jej zwrotu, Nadal nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji działań i nie potrafi ocenić ryzyka Pojawia się poczucie humoru Może się kontrolować przez chwilę w zamian za obietnicę nagrody, ew. kary, Ważne stają się rytuały, Chce samodzielnie wykonywać różne czynności, np.: założyć ubranko, odebrać telefon, samodzielnie jeść, itp. Rzuca i niszczy zabawki, kiedy się złości, W skrajnych emocjach może - drapać, uderzyć, uszczypnąć , ugryźć Bawi się samodzielnie przez kilka minut, Miewa koszmary senne Lubi być w centrum uwagi, wygłupiać się i rozśmieszać ewentualną „widownię” Rozwój fizyczny i motoryczny Wzrost: ok. 86 cm. Waga: kg. Wchodzi i schodzi ze schodów Kopie i rzuca piłkę Skacze, Szybko biega Umie chodzić do tyłu Lepiej panuje nad swoją fizjologią Sporo dzieci uczy się w tym wieku korzystać z nocnika, Na 3 kołowym rowerku odpycha się nogami Trzyma i pije samodzielnie z kubeczka, Potrafi jeść łyżeczką Potrafi otworzyć drzwi zamknięte na klamkę Buduje wieżę z 7 klocków, Rysuje z dużym zacięciem długopisami, kredkami, flamastrami Rozwój intelektualny dwulatka Ogląda książeczki, przewraca strony Mówi o sobie po imieniu, Pokazuje 5 części ciała Słucha krótkich opowiadań Zwierzątka kojarzy z głosem przez nie wydawanym, Pokazuje obrazki i potrafi je nazwać, Rozumie zdania, Tworzy 2/4 wyrazowe zdania Potrafi powtórzyć parę słów piosenki Używa ok. 50 słów, (2,5) = 2000 Zadaje pytania: Kto? Co? (2,5 roku) Co to? (bliżej 3 roku życia) Zabawy tematyczne Używa słów ja i moje Pojawia się poczucie humoru Pokazuje emocje Zaczyna się interesować, w co jest ubierany Bawi się chwilę zabawkami Zaczyna nadawać imiona zabawkom Powtarza słowa Używa czasowników Stale mówi Pcha lub ciągnie zabawki Sen dwulatka Większość dzieci w tym wieku przesypia ok. 14 godzin na dobę. Często śpią jeszcze w ciągu dnia, ale po ukończeniu 2 roku życia cześć dzieci rezygnuje z popołudniowej drzemki. Kładzenie dwulatka może być nielada wyzwaniem. To wiek rytuałów. Dziecko koniecznie chce jeszcze pić, jeść, poczytać, przytulić się. Jeżeli wczoraj do łóżka zabrało misia i lalkę dzisiaj tez chce. Jeśli pozwolimy mu zabrać kolejną przytulankę, możemy być pewni, że następnego wieczoru znów poprosi o ten sam zestaw do spania. Zdarza się , że dzieci budzą się zapłakane lub przerażone - to wina sennych koszmarów, które pojawiają się w tym wieku. Jedzenie W tym wieku apetyt jest zmienny. Dzieci chcą często samodzielnie jeść i pić. Jednocześnie zaczynają mieć wyrobioną opinię na temat, jakie rzeczy im smakują , a jakie nie. Ważne może się stać również pora, o której podje się dane potrawy. Dziecko nadal powinno jeść 5-6 małych posiłków w ciągu dnia. Jedzenie powinno być podzielona na niewielkie porcje, łatwe do wzięcia w paluszki bądź na łyżeczkę. Warto zadbać żeby dania były kolorowe, różnorodne smakowo i wizualnie. Jak możesz pomóc swojemu dziecku? Drugi rok życia to niezwykle interesujący, intensywny i trudny moment w rozwoju dziecka. Zarówno dla twojego maleństw, jak i ciebie. Przeczytaj również jak sobie poradzić z buntem dwulatka. Jeżeli chcesz czynnie wziąć udział w rozwoju dziecka Malujcie, rysujcie, wyklejajcie obrazki, Staraj się dużo rozmawiać z dzieckiem, jeśli mówi , np. kotek am, am , rozwiń zdanie , np. kotek pije mleko z miseczki, Odgrywajcie różne scenki z udziałem zabawek Róbcie bańki mydlane Bawcie się masą solną, Oglądajcie książeczki z dużymi kolorowymi rysunkami i opowiadajcie sobie, co na nich widać, Zapraszaj dziecko do pomocy w domowych zajęciach, takich jak wycieranie kurzu, czy wkładanie prania do pralki Nie wymagaj od dziecka żeby było w tym wieku altruistą. Jeszcze do tego dojrzeje. Czytaj książeczki Wspieraj dziecko w jego próbach artystycznych, zarówno jeśli chodzi o rysowanie, jak i śpiewanie, itp. Słowa zachęty mobilizują malucha do rozwoju Dbaj o rozwój ruchowy malucha Dwulatek potrzebuje dużo swobody i możliwości eksperymentowania. Ułatw mu zadanie, pozwól np. nalać mleko do kubeczka, zjeść samodzielnie zupę. Jeśli krytykujesz - mów o zachowaniu, nie o dziecku, Rozmawiaj z maluszkiem o uczuciach Dwulatek mówi.... Co to znaczy? Dziecko kończące 24 miesiące powinno budować proste zdania, wyrażenia, np. Mama da (daj), Mama oć (chodź). Tata pi (piłka). Kiedy coś spadnie mówi "bam". Ważną umiejętnością dwulatka jest wskazywanie palcem. Kiedy widzi np. kota-wskazuje palcem oraz woła kot lub MIAU. (Gest wskazywania palcem pojawia się około 9 miesiąca życia i jest oznaką gotowości do uczenia się mowy oraz rozpoczęcia się procesu kształtowania wspólnego pola uwagi.) Słowa dwulatka mogą brzmieć śmiesznie, mogą być opuszczane sylaby, początku lub końcu wyrazu - "bu" buty. Zatem jeśli, np. bu - to zawsze buty, pi - to zawsze piłka itd. to proszę pamiętać, że to są słowa dwulatka. Z każdym dniem mowa powinna się wzbogacać. Dwulatek wiele rozumie i reaguje na imię. Zaczyna zadawać pytania, np. Kto? Co? - około 2,5roku, Co to? Czemu? Dlaczego? - bliżej 3 roku życia. Oczywiście pytania mogą się pojawić dużo wcześniej (sporo maluchów zadaje pytanie co to? już przed drugim rokiem życia) i jest to całkiem normalne. Czerwona lampka powinna się zapalić, kiedy tych pytań nie ma wcale w okolicy trzeciego roku życia i skłonić do wizyty u logopedy. Dlatego Drogi Rodzicu! Jeśli coś Cię niepokoi w rozwoju Twojego dziecka, koniecznie zgłoś się do specjalisty po poradę. Im wcześniej, tym lepiej. - komentuje neurologopeda Ewelina Pasiewicz 1 miesiąc 2 miesiąc 3 miesiąc 4 miesiąc 5 miesiąc 6 miesiąc 7 miesiąc 8 miesiąc 9 miesiąc 10 miesiąc 11 miesiąc 12 miesiąc 13 miesiąc 14 miesiąc 15 miesiąc 16 miesiąc 17 miesiąc 18 miesiąc 19 miesiąc 20 miesiąc 21 miesiąc 22 miesiąc 23 miesiąc 24 miesiąc 3 lata 4 lata 5 lat 6 lat 7 lat Drugie urodziny dziecka to okazja, by zastanowić się nad tym, co powinien umieć dwulatek. Maluch na pewno już sprawnie chodzi, biega, wszędzie go pełno. Czasem rodzic nie może nadążyć za własnym szkrabem. Dziecko dwuletnie potrafi już wyrażać własne zdanie. Chce podkreślać swoją indywidualność i niepowtarzalną osobowość, stąd często obserwuje się bunt dwulatka. Każdego dnia dziecko uczy się nowych słów – jego słownik bierny i czynny jest bardzo bogaty. Dwuletnie dziecko pragnie uczestniczyć w życiu rodziny, zasiada do wspólnego stołu. W tym czasie rozpoczyna się również nauka korzystania z nocnika. Maluszek zaczyna kojarzyć związek między parciem na pęcherz a mokrą pieluchą. Co jeszcze powinno umieć dwuletnie dziecko? Zobacz film: "Co należy wiedzieć na temat fizjologii dwulatka?" 1. Rozwój dwuletniego dziecka Dwuletnie dziecko może mieć już komplet zębów mlecznych. Między dwudziestym a trzydziestym trzecim miesiącem życia jako ostatnie wyrastają zęby trzonowe. Warto w tym czasie udać się do stomatologa z dzieckiem, by sprawdził jakość uzębienia szkraba. Dwulatek jest też bardzo sprawny pod względem manualnym – wykonuje precyzyjne ruchy, np. nawleka koraliki na nitkę. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że niektóre przedmioty nie nadają się do zabawy, bo można sobie zrobić nimi krzywdę (np. połknąć albo włożyć do nosa). Bez względu na tempo rozwoju dziecka nie warto go porównywać do rówieśników. Jedne dzieci zaczynają szybciej chodzić, drugie – mówić, a trzecie – wyprzedzają kolegów pod względem samodzielności. Na wszystko przyjdzie czas. Dwuletnie dzieci to mali buntownicy. W przypływie złości potrafią powiedzieć słowa, które ranią, np. „Jesteś Baba Jaga” albo „Nienawidzę cię”. Oczywiście, słowa są odzwierciedleniem negatywnych emocji dziecka, z którymi nie wie, jak sobie poradzić. Nie oznacza to, że maluch w taki właśnie sposób myśli i czuje. Dwulatki są bardzo bystre, ale nadal potrzebują jasnych instrukcji od rodziców. Zamiast mówić: „Ubierz się”, lepiej powiedzieć: „Włóż spodenki i bluzkę”. Dwulatkom wiele spraw trzeba jeszcze tłumaczyć. Ich ciekawość poznawcza każe cięgle dopytywać dorosłych: „A dlaczego?’. Dwulatek ma również potrzebę podkreślania własnej indywidualności i samodzielności – chce samo wybierać sobie ubranka albo decydować, dokąd pójdziecie z mamą na spacer. Dwuletni maluch nie zdaje sobie jeszcze do końca sprawy z obowiązujących w społeczeństwie zasad. Nie wie, że nie wolno bić innych, zabierać zabawek koledze z piaskownicy, uderzać łopatką w główkę koleżanki albo biegać przy obcych na golasa. Rodzic dwuletniego dziecka musi uzbroić się w cierpliwość i bezustannie tłumaczyć. W wieku dwóch lat bardzo mocno rozwija się wyobraźnia dziecka. Dominującą aktywnością malucha jest ciągle zabawa. Dwuletnie dziecko nadal preferuje zabawę samotną albo chce, aby w zabawie towarzyszyli mu najbliżsi, np. rodzice albo dziadkowie. Mimo że maluszek pragnie poczuć się już „duży”, nadal potrzebuje miłości, bliskości i wsparcia rodziny. Chce mieć poczucie bezpieczeństwa i gwarancję, że może liczyć na wsparcie mamy i taty. Dwuletnie dziecko to „żywy skarb”, ale też źródło szczęścia, dumy i miłości. polecamy Nie da się rozpieścić dziecka, które nie ukończyło dziewięciu miesięcy. Maluszek płacze tylko wtedy, gdy czegoś potrzebuje. Już ciut starsze dziecko używa płaczu by wymusić na mamie nieustającą obecność czy noszenie na rękach. Rozpoczyna się prawdziwa próba sił! Dzieci nie rodzą się potworami. Ale niektórzy rodzice przez codzienne decyzje "hodują" niegrzeczne dzieci. Psychologowie podkreślają, że rodzice muszą wyznaczać dziecku granice, jasno określać co im wolno, a czego nie wolno. To potrzebne im dla poczucia bezpieczeństwa. Niestety - rodzice bywają niekonsekwentni i często w zależności od swego humoru na coś się raz zgadzają, a innym razem nie. Albo dla świętego spokoju (pozornego) pozwalają dziecku na niewłaściwe zachowanie. A dzieci? Cóż zawsze będą próbować jak daleko mogą się posunąć, jakby badając, gdzie jest ta granica, której nie mogą przekroczyć. Niegrzeczne dziecko to efekt postępowania rodziców, nie da się ukryć. Psychologowie podkreślają, że tzw. rozpieszczone dzieci są po prostu nieszczęśliwe, mają zaburzone poczucie bezpieczeństwa. W ich świecie wszystko jest zmienne i niejasne. Zachowanie niegrzecznego dziecka – takiego, które się wciąż czegoś domaga, nie liczy się z nikim, jest skoncentrowane na sobie, kaprysi, nie przestrzega żadnych reguł – to wołanie o pomoc. Dziecko jakby prowokuje dorosłych do zdecydowanych działań, chce wreszcie poczuć mocny grunt pod nogami. Niegrzeczne dziecko w przedszkolu i szkole w konsekwencji złego wychowania będzie mieć kłopoty a w życiu dorosłym nie poradzi sobie np. z podejmowaniem decyzji czy w partnerskich związkach. Przepis na niegrzeczne dziecko Rada pierwsza: Skoncentruj się tylko na dziecku (nawet półrocznego nie wypuszczaj z rąk). Usprawiedliwiaj każde jego złe zachowanie tym, że jest małym dzieckiem. Kiedy ma półtora roku, dwa czy trzy lata pozwól mu pluć przy jedzeniu albo wchodzić na stół – w żadnym razie nie krytykuj takiego zachowania. Jeśli dziecko przepędza wujka z krzesełka i robi awanturę, że to jego krzesełko, przyznaj dziecku rację, wytłumacz wujkowi kto tu rządzi. Rada druga: Udawaj, że nigdy nie widzisz złego zachowania dziecka i unikaj konfrontacji ze swoim dzieckiem. Jeśli na przykład pijesz herbatę z przyjaciółką, a twoje dziecko prosto z kanapy, gdzie siedzicie, wchodzi na stół między filiżanki, a następnie zeskakuje na podłogę do swoich zabawek – nie reaguj! Przecież nic się takiego nie dzieje! Pozwól też dziecku grzebać w torebce przyjaciółki i wyjmować z niej różne drobiazgi . Rada trzecia: Nie odmawiaj dziecku niczego – kupuj każdą rzecz, jaka mu się spodoba w okienku kiosku, gdy jesteście na spacerze oraz nigdy nie odmawiaj niczego w sklepie spożywczym ani zabawkowym. Rada czwarta: Pozwól dziecku jeść słodycze wtedy, kiedy chce i pamiętaj, żeby nie wydawać stanowczych poleceń co do sprzątania zabawek po zabawie czy wieczornego mycia zębów. Rada piąta: Jeśli twoje dziecko (trzy lub czteroletnie) ciągle przerywa rozmowę dorosłych, nie pozwala ci porozmawiać przez telefon (bo ciągle coś chce - siusiu, pić, żeby się z nim bawić), zrezygnuj z rozmowy i cały czas baw się z dzieckiem. To nic nie szkodzi, że ty musisz skorzystać z toalety czy jesteś głodna albo musisz zająć się domowymi obowiązkami. Odłóż wszystko. Najważniejsze jest natychmiastowe spełnienie każdego życzenia dziecka. Rada szósta: Tłumacz, namawiaj, wyjaśniaj (szczególnie dwulatkowi), dlaczego po dwóch godzinach zabawy na placu trzeba wracać do domu. Ustąp i zostańcie dłużej, tym bardziej, że dziecko rzuca się na ziemię, płacze i protestuje przed opuszczeniem placu zabaw. Rada siódma: Podczas uroczystego obiadu, na który zaprosiliście gości (dziadkowie, ciocie i wujkowie też do nich należą) pozwól dziecku wybierać rączkami jedzenie z półmisków, bawić się jedzeniem i podbierać słodycze z talerzyków gości. A może wolisz grzeczne dziecko? Też mamy przepis jak je wychować! Rada pierwsza: Już niemowlakowi pozwól, żeby chwilkę na ciebie zaczekał. Jeśli nic mu nie jest, nie jest chory, nie musisz być natychmiast na każde jego wezwanie. Odezwij się, że jesteś, nawet mów do niego cały czas i dokończ to, co robiłaś. Nie bierz na ręce dziecka, które się niczego nie domaga. Jeśli leży sobie spokojnie i obserwuje karuzelę przyczepioną do łóżeczka albo ogląda swoje paluszki – pozwól mu na takie zajmowanie się sobą. Pamiętaj! Malutkie dziecko płaczem „mówi”, że jest mu źle. Jeśli jakaś jego potrzeba nie jest zaspokojona, wzywa mamę tak jak potrafi. Może wystarczy włożyć go do leżaczka i wziąć do kuchni, gdzie gotujesz obiad, tak, aby cię widział i słyszał? Albo postawić obok siebie przy desce do prasowania i mówić do niego? Oczywiście, jeśli nic nie pomaga, a dziecko bardzo płacze, lepiej wziąć je na ręce, przytulić i uspokoić. Rada druga: Nie bój się konfrontacji z własnym dzieckiem. Kto jeśli nie ty nauczy go, co jest dobre, a co złe? Nie możesz udawać, że nie widzisz niegrzecznych zachowań . Uświadom sobie, że ty i tak zareagujesz łagodniej (mimo że krytycznie) na każde złe zachowanie niż inni dorośli czy rówieśnicy. Rada trzecia: Nie bój się dziecku odmawiać. Nie ma w tym nic złego. Muszą być sytuacje w życiu dziecka, w których usłyszy „nie”. Czasami dla jego bezpieczeństwa – przecież nie boisz się powiedzieć „nie” dziecku, które włazi na parapet otwartego okna. Na tej samej zasadzie możesz mówić „nie” w sklepie. Umów się z dzieckiem, że np. raz w tygodniu, w piątek po przedszkolu, będzie mógł sobie wybrać jakiś drobiazg. Podczas codziennych zakupów warto tłumaczyć dziecku, że już wiele rzeczy dla niego kupiłaś: bułki, jabłka czy kiełbaski. Nie ma co chodzić z dzieckiem do sklepu z zabawkami, żeby pooglądać co w nim jest . Można tam iść na specjalną okazję, np. urodziny czy Dzień Dziecka (oczywiście ty musisz monitorować wybór, żeby zwrócić uwagę na cenę i na przydatność zabawki). Dziecko nie musi niczego dostać, tylko dlatego że kupujecie prezent jego rodzeństwa czy koleżanki. Nie trzeba go pocieszać z tego powodu, że siostra ma urodziny. Wystarczy przypomnieć co ono dostało w urodzinowym prezencie. Rada czwarta: Cała trudność polega na tym, żeby być i łagodnym, i stanowczym. Dla dziecka musi stać się oczywiste, że wieczorem albo po zabawie sprząta się zabawki, że nie może samo brać słodyczy (trzeba je dawać np. na deser po obiedzie, ale nie przed posiłkami, nie w nagrodę, nie na pocieszenie i nie, żeby dziecko przekupić), że wieczorem i rano trzeba myć zęby, a po skorzystaniu z toalety i przed jedzeniem – ręce. Że od tego nie ma odwołania. Tak jak i od posługiwania się słowami: proszę, dziękuję, dzień dobry i do widzenia. Pomyśl, że to w konsekwencji działa na korzyść dziecka. Rada piąta: Już małe dziecko musi wiedzieć, że nie wszystko jest natychmiast i tylko dla niego. Mama też może być zmęczona i musi wypić herbatę i odpocząć albo zająć się domowymi obowiązkami. Tłumacz dziecku, że jest czas dla mamy, ale po obiedzie będzie czas tylko na zabawę z nim (rozumieją to dwuipółletnie i trzyletnie dzieci). Od czterolatka musisz wymagać, żeby nie przerywał dorosłym podczas rozmowy, żeby zajął się sobą, gdy jest u ciebie gość. Oczywiście nie da się zamknąć dziecka w jego pokoju, ale można wymagać samodzielnej półgodzinnej zabawy, a potem zorganizować malowanie lub układanie klocków czy puzzli przy dorosłych. Pamiętaj! Dziecko musi wiedzieć, że jest świat dzieci i świat dorosłych. Rada szósta: Pamiętaj, że to rodzice decydują a nie dzieci. Jeśli dwuletnie dziecko po dwóch godzinach zabawy na podwórku nie chce wracać do domu, to ustąp i pozwól jeszcze raz zjechać ze zjeżdżalni, ale uprzedź, że to zdecydowanie ostatni raz i bądź potem konsekwentna. Nie musisz do dwulatka wygłaszać przemowy o konieczności powrotu do domu. To do niego nie dotrze. Na pewno nie krzycz, nie złość się, bo to też jest dla niego niejasne, dlaczego mama jest wściekła, przecież huśtać się jest tak przyjemnie. Jeśli dziecko protestuje, rzuca się na ziemię, krzyczy, weź je na ręce (nawet jeśli się wyrywa) i wyjdź z placu zabaw. Sytuacja taka może powtarzać się jeszcze przez kilka dni, ale dziecko w końcu zrozumie, że mama jest stanowcza, a w konsekwencji da mu to poczucie bezpieczeństwa, że mama wie co i dlaczego robi i to jest dobre (bo trzeba wrócić na posiłek czy na codzienną drzemkę). Rada siódma: Nie pozwól dziecku na brzydkie zachowanie przy stole podczas posiłków. Pokazuj, jak należy się zachować. Trzylatkowi możesz już dużo wytłumaczyć, a nawet od niego wymagać. Nie oczekuj jednak, że małe dziecko przesiedzi spokojnie przy stole przy długim rodzinnym niedzielnym obiedzie. Lepiej niech zje obiad w swoim tempie i odejdzie od stołu do zabawek. Dzieci, które pomagają rodzicom w kuchni są zdrowsze! Rodzice zadają sobie pytanie co i ile powinny jeść dzieci? W ciągu pierwszych trzech lat jego życia menu dla dzieci ma ogromne znaczenie dla ich zdrowia, jakości i długości życia. To właśnie dobrze skomponowana dieta dziecka we wczesnym dzieciństwie może uchronić je od groźnych chorób: otyłości, cukrzycy, nowotworów czy udarów. Niestety w Polsce dzieci są źle odżywiane. Dlatego Instytut Matki i Dziecka, Zakład Żywienia opracował „Poradnik żywienia dziecka w wieku od 1. do 3. roku życia”. Nie jest łatwo tak skomponować menu dla dziecka, by nie brakowało w nim wszystkich niezbędnych składników. Według badań IMiD dzieci w Polsce jedzą zbyt dużo mięsa i wędlin, a za mało owoców, warzyw i produktów mlecznych. 27,5 proc. dzieci w wieku 1-3 ma nadwagę lub otyłość. A te dwa lata w życiu dziecka to okres krytyczny do rozwoju preferencji i nawyków żywieniowych. Co i ile powinny jeść małe dzieci (1-3 lata)? Małe dzieci powinny jeść 4-5 posiłków dziennie (3 podstawowe i 1-2 uzupełniające). Dieta dziecka powinna być przede wszystkim urozmaicona – tylko wtedy dziecko otrzyma wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Całodzienny jadłospis dziecka powinien zawierać: 4-5 porcji produktów białkowych – w tym 3 porcje produktów mlecznych, 1-2 porcje mięsa, ryb, jaj (mleko modyfikowane, twaróg, jogurt naturalny, kefir, ser żółty, świeże chude mięso gotowane lub pieczone). Porcja to np. szklanka mleka, pół szklanki jogurtu, plasterek sera, pół piersi kurczaka, plasterek schabu, pół jajka. 5 porcji produktów zbożowych (pieczywo pełnoziarniste, różne kasze, ryż, makaron, płatki zbożowe bez cukru). Porcja to pół bułki, kromka chleba, 2-3 łyżki kaszy, makaronu lub ryżu. 5 porcji warzyw (świeże warzywa sezonowe, świeże zioła). Porcja to ziemniak, 2 łyżki kukurydzy, mały pomidor, pół małej papryki. 4 porcje owoców (najlepiej świeżych). Porcja to mała brzoskwinia, pół banana, pół szklanki malin. 1-2 porcje tłuszczów (polecane są zwłaszcza oleje). Porcja tłuszczu to łyżeczka oleju, łyżeczka masła. Do picia dziecko powinno dostawać wodę. Dziecko nie powinno pić napojów słodzonych i gazowanych. Dziennie można podać mu maksymalnie pół szklanki soku. Przeczytaj też: Żona Macieja Stuhra o żywieniu dzieci: frustracje i suckesy mam > Przykładowy jadłospis dwulatka I ŚNIADANIE Płatki owsiane na mleku z jabłkiem: mleko modyfikowane (220 ml – niepełna szklanka) drobne płatki owsiane (20g – 2 łyżki) jabłko gotowane bez cukru (50g - ½ małego) II ŚNIADANIE Mix owocowy z jogurtem: banan pokrojony w plasterki (100g – mała sztuka) jogurt naturalny (12g – łyżka) OBIAD – ZUPA Krupnik jarzynowy z drobną kaszą jęczmienną perłową: zupa krupnik (220 ml – niepełna szklanka) oliwa z oliwek (5g – łyżeczka) natka pietruszki (2 g – ½ łyżeczki) OBIAD – II DANIE Pulpet cielęcy z koperkiem, ziemniaki purée, gotowana marchewka z zielonym groszkiem, kompot: pulpet cielęcy (do 30-35 g – wielkość dużego orzecha włoskiego) ziemniaki (50g – mała sztuka) + koperek (5g – łyżeczka) marchewka z groszkiem (50g – 2 łyżki) + masło (3g – ½ łyżeczki) kompot z malin (220 ml – niepełna szklanka) lub woda PODWIECZOREK Kisiel mleczny z biszkoptem: kisiel (150 ml – ¾ szklanki) biszkopt (5g – sztuka) wanilia – do smaku KOLACJA Kaszka wielozbożowa na mleku z rodzynkami: mleko modyfikowane (220 ml – niepełna szklanka) kaszka wielozbożowa (25g – 3 łyżki) rodzynki namoczone i rozdrobnione (10g – 1-2 łyżeczki) Przykładowe menu dla trzylatka I ŚNIADANIE Naleśnik z białym serem i truskawkami z polewą jogurtową, kakao naturalne z mlekiem: naleśnik (50 g – mała sztuka) twarożek (20 g – łyżka) truskawki (20 g – 2 sztuki) jogurt naturalny (12 g – łyżka) cukier waniliowy – do smaku mleko 2% tłuszczu (220 ml niepełna szklanka) kakao naturalne (5 g – łyżeczka) cukier (5g płaska łyżeczka) II ŚNIADANIE Sok warzywno-owocowy (własny wyrób): sok marchwiowy (120 g – pół szklanki) sok z wyciśniętej pomarańczy (30 g 2-3 łyżki) OBIAD – ZUPA Zupa cytrynowa z ryżem, śmietaną i koperkiem: rosół (220ml – niepełna szklanka) ryż (35 g –2 łyżki po ugotowaniu) sok ze świeżej cytryny (12 g – łyżka) marchewka gotowana z zupy (25 g –1-2 łyżki pokrojona w plasterki) śmietana 18% (10g – 2 łyżeczki) koperek (1/2 łyżeczki) OBIAD – II DANIE Pierożki z mięsem, surówka z marchwi, kompot: pierożki (80 g – 2-3 sztuki) marchew (20 g – łyżka) oliwa z oliwek (3 g – niecała łyżeczka) sok ze świeżej cytryny – kilka kropel aż do uzyskania kwaśnego smaku kompot z malin (220ml – niepełna szklanka) lub woda PODWIECZOREK Lody z polewą ze świeżych jagód: lody waniliowe (30 g – łyżka) polewa jagodowa (20 g – pełna łyżka) woda źródlana lub naturalna woda mineralna (250 ml – 1 szklanka) KOLACJA Musli domowe z owocami suszonymi na mleku modyfikowanym: mleko modyfikowane (220 ml – niepełna szklanka) musli (20g – 2 łyżki) owoce suszone namoczone i pokrojone (10g – 1-2 łyżeczki) Instytut Matki i Dziecka Zakład Żywienia "Poradnik żywienia dziecka"

2 5 letnie dziecko